Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Rybniku

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 23 lutego 2018r.

Sąd Rejonowy w Rybniku Wydział IV Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym:

Przewodniczący: SSR Grażyna Kursa

Protokolant: stażysta Barbara Pytlik

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2018r. w R.

sprawy z powództwa małoletniego M. R. działającego przez matkę M. P.

przeciwko A. R.

o alimenty

1)  zasądza od pozwanego A. R. na rzecz małoletniego powoda M. R. alimenty w kwocie po 800 zł (osiemset złotych) miesięcznie, płatne do rąk matki małoletniego powoda M. P. do dnia 10-tego każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w terminie płatności którejkolwiek z rat począwszy od dnia 5 października 2017 r.;

2)  oddala powództwo w pozostałej części;

3)  wzajemnie znosi koszty zastępstwa adwokackiego;

4)  odstępuje od obciążania pozwanego kosztami postępowania;

5)  nadaje wyrokowi w punkcie 1 rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt: IV RC 657/17

UZASADNIENIE

Małoletni powód M. R. działający przez matkę M. P. domagał się zasądzenia od pozwanego A. R. alimentów w kwocie po 1500 zł miesięcznie, począwszy od dnia wniesienia powództwa.

W uzasadnieniu żądania podniesiono, iż małoletni uprawniony mieszka obecnie
z matką, a kwoty przekazywane przez pozwanego nie wystarczają na zaspokojenie jego uzasadnionych potrzeb, które sięgają kwoty 2100 zł. W pozwie podkreślono, że ojciec powoda pracuje jako górnik, osiągając dochód rzędu 5000 zł netto miesięcznie. (k. 3-4, 99)

Pozwany, w odpowiedzi na pozew, domagał się oddalenia powództwa ponad kwotę 500 zł miesięcznie.

Zdaniem zobowiązanego część kosztów utrzymania małoletniego jest zawyżona,
a kwota 850 zł, przekazywana babci macierzystej powoda za sprawowanie opieki nad wnukiem, jest wydatkiem nieuzasadnionym. Pozwany wyliczając własne koszty utrzymania określił je na kwotę ponad 3500 zł, podkreślając przy tym, że jego dochody to niecałe 4600 zł netto miesięcznie. Ojciec powoda nadmienił także, że podczas realizacji ustalonych kontaktów miesięcznie na syna wydatkuje dodatkowe 200 zł. (k. 50-52, 99)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny.

Małoletni powód jest dzieckiem pozwanego oraz M. P..

(dowód: odpis aktu urodzenia k. 8)

Strony obecnie nie mieszkają razem. Uprawniony wraz z matką zajmuje mieszkanie własnościowe, zakupione przez M. P. w kredycie hipotecznym. Rata tego zobowiązania wynosi 900 zł miesięcznie. Pozostałe wydatki mieszkaniowe to: czynsz 350 zł, woda 70 zł, energia elektryczna 200 zł, telewizja i internet 150 zł, butla z gazem 40 zł co trzy miesiące. Łącznie jest to kwota około 780 zł, co w przeliczeniu na mieszkańca stanowi wydatek rzędu 390 zł.

Powód ma 2 lata, w ostatnim czasie zdiagnozowano u niego atopowe zapalenie skóry. Schorzenie to wymaga stosowania odpowiednich środków pielęgnacyjnych. Poza problemami dermatologicznymi i okresowymi infekcjami uprawniony jest dzieckiem ogólnie zdrowym. Małoletnim przez 9 godzin dziennie zajmuje się babcia macierzysta, którą matka powoda zatrudniła jako opiekunkę. Miesięcznie przekazuje jej 850 zł, co stanowi wynagrodzenie oraz pokrycie wydatków wynikających z pobytu u niej małoletniego. Wcześniej rodzice powoda korzystali z usług innej opiekunki, której uposażenie sięgało 700 zł miesięcznie. Koszt pobytu dziecka w prywatnym przedszkolu był porównywalny do wynagrodzenia opiekunki.

Koszty miesięcznego utrzymania małoletniego, jakie dotychczas ponosiła matka dziecka, to: wyżywienie 300 zł, odzież 100 zł, zabawki 50-100 zł, środki czystości
i kosmetyki 120 zł, leki i witaminy 30 zł, koszt dojazdu do babci 85 zł, pampersy 150-200 zł, udział w opłatach mieszkaniowych 390 zł – łącznie - około 1200-1300 zł.

Matka uprawnionego ma 30 lat, aktualnie pracuje jako położna, osiągając wynagrodzenie 3138 zł netto miesięcznie. Koszty utrzymania M. P. przedstawiają się następująco: wyżywienie – 500-600 zł, środki czystości i kosmetyki - 80 zł, odzież i obuwie - 150 zł, rachunek za telefon komórkowy - 50 zł, paliwo (w tym dojazdy do pracy - 65 km w jedną stronę) - 800 zł, utrzymanie samochodu około - 80 zł (tj. 1000 zł rocznie, w tym ubezpieczenie OC - 850 zł, wymiana opon - 50 zł, przegląd techniczny - 100 zł), organizacja wypoczynku - 100 zł (tj. 1200 zł rocznie) – łącznie - około 1800 zł miesięcznie. Po uregulowaniu kredytu hipotecznego, matce powoda pozostaje do dyspozycji kwota ponad 400 zł.

Pozwany dotychczas dobrowolnie przekazywał na rzecz syna kwotę 300 zł miesięcznie, nadto wcześniej wpłacał na konto oszczędnościowe dziecka po około 100 zł miesięcznie. Następnie zgromadzone tam środki przelał na własny rachunek bankowy, tłumacząc to lepszym oprocentowaniem. Matka powoda nigdy nie miała dostępu do konta oszczędnościowego syna.

(dowód: przesłuchanie stron k. 99v-100v, zaświadczenie o wynagrodzeniu k. 9, umowa uaktywniająca k. 10-12, kopie zgłoszeń do ZUS k. 13-14v, rachunki, faktury, potwierdzenia wpłat k. 15-24, 75-84, 89-98, umowa rachunku oszczędnościowego k. 86-87)

Pozwany ma 32 lata, jest osobą ogólnie zdrową. Aktualnie pracuje na kopalni jako górnik. Jego wynagrodzenie sięga kwoty 5500 zł netto miesięcznie (w tym zasadnicza pensja oraz wszelkie dodatki płacowe). Dodatkowo otrzymuje on kartki żywnościowe, których wartość wynosi około 380 zł miesięcznie. Parokrotnie uzyskał on także dochód ze sprzedaży samochodów, które naprawiał wspólnie z bratem matki powoda. Były to kwoty rzędu 2000-5000 zł.

Zobowiązany posiada oszczędności rzędu 20 000 zł. Część tej sumy stanowi kwota 8800 zł, jaką rodzice powoda uzyskali ze sprzedaży motocykla. Pozwany jest właścicielem dwóch pojazdów: marki H. (...) z 2011 roku i F. (...) z 2008 roku. Ojciec powoda spłaca obecnie pożyczkę z zakładu pracy, w ratach po 778 zł. Kwota pozostałego zadłużenia sięga 10 000 zł.

Pozwany mieszka obecnie z partnerką, której nie przekazuje żadnych środków na poczet wydatków mieszkaniowych. Wcześniej mieszkał z rodzicami i kwotą 400 zł uczestniczył w rachunkach lokalowych. Pozwany zamierza kupić własne mieszkanie lub rozpocząć budowę domu, w tym celu planuje spieniężyć jeden z posiadanych samochodów.

Koszty utrzymania zobowiązanego przedstawiają się następująco: wyżywienie – 1200 zł, odzież – 100 zł, kosmetyki – 120 zł, opłata za telefon komórkowy – około 160 zł, utrzymanie samochodu - 100 zł, dojazdy do pracy – 500 zł, organizacja wypoczynku – 120- 170 zł (tj. 1500-2000 zł rocznie) – łącznie około 2350 zł.

Pozwany regularnie spotyka się z synem, zazwyczaj 5 razy w miesiącu. Zabiera wówczas małoletniego na basen lub do filgolraju, przeznaczając na ten cel około 200 zł miesięcznie.

Łączna suma kosztów utrzymania zobowiązanego (z uwzględnieniem uiszczanych wcześniej opłat mieszkaniowych), jego zobowiązań finansowych i dobrowolnych nakładów na rzecz syna to zatem około 3700 zł miesięcznie.

Babcia ojczysta małoletniego deklaruje gotowość przejęcia nieodpłatnej opieki nad wnukiem.

(dowód: przesłuchanie stron k. 99v-100v, zaświadczenie o wynagrodzeniu k. 65-66, rachunki, faktury, potwierdzenia wpłat k. 56-64, zeznanie podatkowe PIT 37 k. 68-69v)

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody przeprowadzone
w sprawie. Podawane przez matkę powoda i pozwanego dane w szerokim zakresie znajdowały potwierdzenie w dokumentach przedłożonych do akt sprawy, których strony wzajemnie nie kwestionowały. Pozostały materiał dowodowy oceniono jako spójny, logiczny
i wzajemnie się uzupełniający.

Strony nie składały dalszych wniosków dowodowych, a przeprowadzone postępowanie Sąd uznał za wystarczające do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Sąd zważył co następuje:

Zgodnie z regulacją art. 133 § 1 k.r.o. każdy z rodziców obowiązany jest do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

Zakres świadczeń alimentacyjnych ustawodawca określił w art. 135 § 1 k.r.o., uzależniając go od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego. Przez usprawiedliwione potrzeby należy rozumieć te, których zaspokojenie zapewni podmiotowi uprawnionemu do alimentów odpowiedni rozwój fizyczny i duchowy. Będą to zatem nie tylko elementarne potrzeby polegające na zapewnieniu minimum egzystencji lecz również te, których celem jest stworzenie warunków bytowania stosownie do wieku uprawnionego, stanu jego zdrowia
i innych okoliczności, których uprawniony nie jest w stanie własnymi siłami sobie zapewnić.

Małoletni powód z oczywistych przyczyn nie posiada własnych możliwości zarobkowych i nie dysponuje majątkiem, który mógłby stanowić źródło jego utrzymania. Obowiązek alimentacyjny rodziców powoda jest w pełni aktualny. Osobisty udział w opiece nad powodem oraz jego wychowaniu, z uwagi na jego wiek, jest znaczący i w przeważającej części spoczywa na matce. Z uwagi na ponowną aktywizację zawodową korzysta ona ze wsparcia babci macierzystej, która zajmuje się wnukiem odpłatnie. Bacząc jednak na fakt, iż babcia ojczysta deklaruje chęć przejęcia opieki nad wnukiem bez wynagrodzenia, nie można było uwzględnić kwoty 850 zł jako uzasadnionych wydatków dziecka.

Pozostałe koszty utrzymania małoletniego uprawnionego ustalono na poziomie 1200-1300 zł. Ujawnione jednostkowe wydatki dziecka nie są przy tym przejawem jego zbytku, albowiem wynikają jedynie z usprawiedliwionych jego potrzeb.

Pozwany dysponuje dochodami rzędu 5500 zł netto miesięcznie, które dotychczas pozwoliły mu poczynić oszczędności w wysokości 20 000 zł. Nadto dysponuje on dwoma samochodami, z których co najmniej jeden mógłby zostać spieniężony. Powyższe okoliczności, przy jednoczesnym uwzględnieniu wszelkich wydatków i zobowiązań pozwanego, zasadniczo pozwalałyby uznać żądanie małoletniego w przeważającej części. Należy jednak zauważyć, że pozwany nie stroni od kontaktu z dzieckiem, a w czasie styczności stara się uatrakcyjnić spędzany wspólnie czas, co także wiąże się z nakładami finansowymi. Nie można zatem w całości przerzucić na niego kosztów utrzymania syna.

Nie bez znaczenia dla ustalenia ostatecznej kwoty alimentów pozostają także możliwości zarobkowe matki dziecka, która miesięcznie dysponuje kwotą 3100 zł. Po odjęciu jej własnych kosztów utrzymania i raty zobowiązania kredytowego, jest ona w stanie przeznaczyć na potrzeby syna około 400 zł miesięcznie.

Uwzględniając zatem powyższe, orzeczono jak w pkt. 1-2 sentencji, na podstawie art. 133 § 1 k.r.o. i art. 135 k.r.o.. Ponad kwotę 1200-1300 zł roszczenie strony powodowej było zawyżone i nieuzasadnione. Z uwagi na częściowy udział matki w kosztach utrzymania dziecka, zasądzona kwota, pozostająca niewątpliwie w zakresie możliwości pozwanego, winna w pozostałej części zaspokajać potrzeby małoletniego.

Datę początkową obowiązku alimentacyjnego ustalono zgodnie z żądaniem strony powodowej.

O odsetkach na wypadek opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat alimentacyjnych orzeczono w myśl przepisu art. 481 § 1 i 2 k.c., natomiast o natychmiastowej wykonalności punktu 1 wyroku Sąd orzekł na mocy art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c.

Z uwagi na częściowe uwzględnienie powództwa, na mocy art. 100 k.p.c., koszty zastępstwa adwokackiego zniesiono wzajemnie. Jednocześnie na podstawie art. 102 k.p.c. odstąpiono od obciążania pozwanego kosztami postępowania.