Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Rybniku

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 7 listopada 2023r.

Sąd Rejonowy w Rybniku Wydział IV Rodzinny i Nieletnich

w składzie następującym:

Przewodniczący: sędzia SR Katarzyna Rybczyńska

Protokolant: Dorota Krupińska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2023r. w R.

sprawy z powództwa E. E.

przeciwko T. E.

o podwyższenie alimentów

1)  zasądza od pozwanego na rzecz powódki alimenty w kwocie po 1350 zł (jeden tysiąc trzysta pięćdziesiąt złotych) miesięcznie, płatne z góry począwszy od 19 września 2022 roku, do dnia 10-tego każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w terminie płatności którejkolwiek z rat, a to w miejsce alimentów zasądzonych na rzecz powódki mocą wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku z 24 maja 2012 roku, w sprawie o sygnaturze akt IV RC 218/12, zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach z 24 stycznia 2013 roku w sprawie o sygnaturze akt III Ca 1243/12;

2)  w pozostałej części powództwo oddala;

3)  zasądza od pozwanego na rzecz powódki 1404 zł (jeden tysiąc czterysta cztery złote) tytułem zwrotu części koszów zastępstwa procesowego;

4)  nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa (Sąd Rejonowy w Rybniku) kwotę 390 zł (trzysta dziewięćdziesiąt złotych) tytułem części opłaty od uiszczenia której powódka była zwolniona z mocy prawa;

5)  odstępuje od obciążania powódki kosztami procesu;

6)  wyrokowi w punkcie 1 nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

sygn. akt IV RC 518/22

UZASADNIENIE

wyroku z 7 listopada 2023 roku

Powódka domagała się od pozwanego podwyższenia alimentów zasądzonych mocą wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku z 24 maja 2012 roku w sprawie sygn. akt IV RC 218/12 z kwoty po 550 zł miesięcznie do kwoty po 1600 zł miesięcznie płatnych do rąk powódki do dnia 20-stego każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w razie uchybienia płatności którejkolwiek z rat.

W uzasadnieniu wskazano, że dotychczasowy obowiązek alimentacyjny został uregulowany mocą wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku z 24 maja 2012 roku w sprawie sygn. akt IV RC 218/12 na kwotę 550 zł miesięcznie. Powódka ma obecnie 18 lat. Od czasu ustalenia dotychczasowego obowiązku alimentacyjnego pozwanego na rzecz powódki znacznie wzrosły koszty jej utrzymania. Obecnie usprawiedliwione potrzeby powódki stanowią wydatek rzędu 3437 zł miesięcznie. Matka powódki, otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 4000 zł. Pozwany pracuje jako ślusarz spawacz, powódce nie jest znana dokładna wysokość jego wynagrodzenia. Wedle wiedzy powódki wraz z partnerką kupił mieszkanie, posiada dwa samochody, motor – ścigacz oraz ogródek działkowy. Od września 2021 roku powód dobrowolnie łoży alimenty na rzecz powódki w wysokości po 850 zł miesięcznie. Powódka nie utrzymuje kontaktu z pozwanym. (k. 3-4v)

W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa ponad kwotę 850 zł na rzecz powódki.

Uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że ma świadomość potrzeb powódki i od dawna partycypuje w jej usprawiedliwionych potrzebach dobrowolnie podwyższając zakres przysługującego jej świadczenia alimentacyjnego. Od daty zasądzenia alimentów w 2012 roku kwota świadczenia alimentacyjnego uległa dobrowolnemu podwyższeniu przez pozwanego do kwoty po 850 zł miesięcznie. Tak podwyższone alimenty są płacone przez pozwanego regularnie od września 2021 roku, ponadto pozwany pokrywa również koszty dojazdów córki. Zdaniem pozwanego alimenty w dotychczasowej wysokości są wystarczające na zaspokojenie usprawiedliwionych potrzeb powódki. Pozwany kwestionuje koszty utrzymania powódki, które zostały wskazane w treści pozwu, m.in. w zakresie wydatków na czynsz, telewizję i internet, telefon, wyżywienie jako znacząco zawyżone oraz obejmujące swoim zakresem również wydatki matki powódki, a także częściowo nieudokumentowane (brak precyzyjnego określenia jakie produkty są dla powódki niezbędne). Wątpliwości pozwanego budzą koszty wyżywienia, mając na uwadze fakt, że małoletnia nie wymaga specjalistycznej diety, ani nie cierpi na nietolerancje pokarmowe. Podniósł również fakt, że wydatki związane z zakupem środków czystości i higieny przy jednoczesnych wydatkach na kosmetyczkę i fryzjera przekraczają granice usprawiedliwionych potrzeb. Pozwany otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości ok 2800-4600 zł netto miesięcznie. Prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z partnerką z którą dzieli koszty utrzymania. (k. 38-41).

Na rozprawie 7 listopada 2023 roku obie strony potrzymały swoje dotychczasowe stanowiska (k. 265)

Sąd ustalił.

Powódka urodziła się (...) w R. i pochodzi ze związku małżeńskiego pozwanego i J. E.

Dotychczasowy obowiązek alimentacyjny pozwanego został ustalony na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku z 24 maja 2012 roku w sprawie o sygn. akt IV RC 218/12. Sąd Rejonowy zasądził od pozwanego na rzecz powódki alimenty w kwocie po 550 zł miesięcznie, płatne z góry do 20-go każdego miesiąca począwszy od 20 kwietnia 2012 roku, do rąk matki małoletniej powódki, w miejsce alimentów ustalonych wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach Ośrodek (...) w R. z dnia 1 czerwca 2009 roku w sprawie sygn. II RC 1959/08.

Na skutek apelacji pozwanego od powyższego wyroku, Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy wyrokiem z 24 stycznia 2013 roku w sprawie o sygnaturze III Ca 1243/12 zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w ten sposób, że w miejsce alimentów zasądzonych w kwocie po 550 zł zasądził od pozwanego na rzecz powódki alimenty w kwocie po 450 zł miesięcznie.

W dacie ustalenia dotychczasowego obowiązku alimentacyjnego powódka miała ukończone 8 lat. Uczęszczała do pierwszej klasy szkoły podstawowej. Dodatkowo brała udział w odpłatnych zajęciach teatralnych. W związku z tym co roku uczestniczyła w obozie teatralnym. Małoletnia była dzieckiem zdrowym, choć wymagała dalszego leczenia ortodontycznego. Całkowity miesięczny koszt utrzymania powódki stanowił kwotę około 1136 zł miesięcznie.

W tym czasie matka małoletniej pracowała jako nauczycielka i z tego tytułu otrzymywała wynagrodzenie w kwocie 2300-2500 zł netto miesięcznie. Dodatkowo udzielała korepetycji, uzyskując z tego tytułu ok. 100 zł miesięcznie.

Pozwany w dacie orzekania do maja 2011 roku był zatrudniony w spółce (...) Sp. z o.o. w R. jako ślusarz, otrzymując wynagrodzenie 1.553,36 zł. Po rozwiązaniu umowy o pracę za porozumieniem stron podjął zatrudnienie jako kierowca - mechanik w firmie (...) .H.U w C., gdzie średnio zarabiał 1.381,12 zł. W tym czasie pozwany pozostawał w nieformalnym związku. Partnerka obowiązanego partycypowała w kosztach utrzymania wspólnie zajmowanego lokalu. Łączne koszty utrzymania pozwanego ustalono na 845,42 zł miesięcznie. W tym czasie pozwany widywał się z powódką nieregularnie, jednakże kupował jej prezenty z okazji urodzin i świąt. Pokrył również część kosztów aparatu ortodontycznego.

( dowód : akta sprawy IV RC 218/12, III Ca 1243/12 – w szczególności wyroku sądu I. instancji wraz z uzasadnieniem k. 34, k. 38-41 oraz wyrok sądu II. instancji wraz z uzasadnieniem k. 68, k. 73-77)

Powódka ma obecnie 19 lat. W październiku bieżącego roku rozpoczęła studia dzienne na uczelni wyższej w K., na kierunku kognitywistyka.

Dotychczas powódka mieszkała wraz z matką w mieszkaniu, stanowiącym własność matki powódki. Miesięczne koszty mieszkaniowe w miejscu zamieszkania matki powódki przedstawiają się następująco: czynsz – 454,65 zł, prąd – 180 zł, gaz – 150 zł, telewizja i (...) – 197 zł. Łącznie: 981,65 zł,
w przeliczeniu na jedną osobę 490,83 zł

Aktualnie powódka wraz ze znajomymi wynajmuje mieszkanie w K.. Kwota czynszu wynikająca z umowy najmu, w części przypadającej na powódkę ma wynosić 545 zł miesięcznie. W związku z powyższym w ostatnim czasie powódka zakupiła niezbędne sprzęty gospodarstwa domowego w postaci naczyń i garnków. W sumie na ten cel przeznaczyła 200 zł. W przyszłości planuje również zakup szafek, organizerów i odkurzacza.

Pozostałe miesięczne koszty utrzymania powódki przedstawiają się następująco:

- wyżywienie - 800 zł;

- odzież - 250 zł;

- obuwie – 100 zł;

- dojazdy (benzyna) – 100 zł;

- telefon – 40 zł

- środki czystości i higieny osobistej – 200 zł;

- lekarstwa – 90 zł;

- wizyty u lekarza, dentysty – 150 zł;

- fryzjer – 40 zł;

- kosmetyczka – 100 zł;

- rozrywka – 100 zł;

- ubezpieczenie na życie – 30 zł;

Łącznie: ok. 1900 zł

U powódki zostało zdiagnozowane nadciśnienie tętnicze oraz rumień guzowaty, w związku z powyższym przyjmuje na stałe leki, których koszt wynosi ok. 90 zł miesięcznie. Ponadto uczęszcza na wizyty do stomatologa (koszt jednej wizyty to ok. 150 zł) oraz ginekologa (koszt jednej wizyty to ok. 200 zł).

Powódka nigdy nie pracowała zarobkowo z uwagi na swój stan zdrowia. W okresie wakacyjnym powódka nie podejmowała prac dorywczych, w tym czasie uczyła się języka angielskiego, bowiem chce uzyskać certyfikat językowy.

Powódka spędza wakacje w kraju i zagranicą. W tym roku była razem z matką na wczasach w Chorwacji, a ze swoją ciocią ze strony pozwanego, nad polskim morzem. Ponadto była również na wyjeździe w W..

Powódka nie utrzymuje kontaktu z pozwanym od września 2021 roku. Od tego czasu pozwany łoży alimenty dobrowolnie zwiększone do kwoty po 850 zł miesięcznie, a także opłaca bilety miesięczne na komunikację miejską. Ponadto przekazuje na jej rzecz dodatkowe środki finansowe w ramach prezentów okolicznościowych, np. z okazji urodzin, dnia kobiet, a także na wyjazdy np. na ferie.

( dowód : zeznania powódki – k. 196v-197, rachunki, faktury i potwierdzenia przelewów – k. 8-17v, k. 98-107, k. 256-264, zaświadczenie szkoły – k. 7, umowa najmu – k.108-109, k. 193-195, wydruk korespondencji – k. 246v)

Matka powódki pracuje jako nauczyciel w Szkole Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi nr 18 w R. oraz w (...) Centrum (...).

Za okres od 01.2022 do 08.2023 roku uzyskała dochód w wysokości 143.193,63 zł, tj. średnio 7160 zł brutto miesięcznie (praca w SP nr 18 w R.) oraz w wysokości 30.316,23 zł , tj. łącznie 1515 zł brutto miesięcznie (praca w (...)).

( dowód : zaświadczenie o zarobkach matki powódki – k. 248-255, zeznania powódki – k. 196v-197)

Pozwany ma 42 lata, z zawodu jest ślusarzem. Obecnie jest zatrudniony w KWK (...) jako ślusarz pod ziemią. Pozwany otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości ok. 4000 zł netto miesięcznie. Nie posiada innych źródeł dochodów. Otrzymuje dodatki do wynagrodzenia tj. „barbórka” (ok. 3800 zł) czy tzw. „czternastka” (ok. 3400 zł).

Pozwany mieszka wraz ze swoją partnerką w mieszkaniu zakupionym na kredyt, którego jest współwłaścicielem. Opłaty mieszkaniowe tj. czynsz (538 zł), prąd (107 zł), czy gaz (171 zł) pozwany dzieli z partnerką, która również pracuje zawodowo i otrzymuje wynagrodzenie ok. 4000 zł miesięcznie.

Miesięczne koszty utrzymania pozwanego to:

- udział pozwanego w opłatach mieszkaniowych – 408 zł

- wyżywienie - 1000 zł;

- odzież i obuwie – 200 zł;

- środki czystości – 150 zł;

- ubezpieczenie samochodu – 193,33 zł (rocznie 2320 zł)

- paliwo - 350 zł;

- telefon - 45 zł;

- Internet - 100 zł;

- odpady komunalne – 25 zł;

Łącznie: ok. 2471,33 zł.

Pozwany nie posiada żadnych oszczędności. Jest właścicielem samochodu osobowego z 2005 roku marki M. oraz współwłaścicielem motocykla z 2003 roku marki S..

(dowód : zeznania pozwanego – k. 197-197v, potwierdzenia przelewów, rachunki i faktury – k. 65-76v, k. 79, k. 81-82v, k. 130-141, k. 144-158, k. 161, k. 169-174, k. 176, k. 180, k. 182, k. 184-187, k. 189, zaświadczenia pozwanego o wysokości wynagrodzenia – k. 46-63, k. 111-126, k. 201-246, informacja Banku (...) dot. kredytu – k. 64, k. 160, k. 164-166, decyzja Prezydenta Miasta R. o wysokości podatku od nieruchomości – k. 77, k. 179, k. 191, pismo Urzędu Miasta R. odnośnie opłat rocznych – k. 78, k. 178, 192, ubezpieczenie – k. 80, informacja Wspólnoty Mieszkaniowej o wymiarze opłat – k. 127, informacja pozwanego o opłatach za prąd – k. 129, informacja pozwanego o opłatach za gaz – k. 143, umowa pożyczki – k. 162-163, informacja pozwanego o alimentach – k. 168)

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wymienione wyżej dowody przeprowadzone w niniejszej sprawie. Sąd w pełni oparł się na dokumentach zgromadzonych w aktach sprawy, których wiarygodności nie podważano. Zeznania stron w szerokim zakresie korespondowały z pozostałymi dowodami przeprowadzonymi w niniejszej sprawie. Strony nie składały dalszych wniosków dowodowych, a przeprowadzone postępowanie Sąd uznał za wystarczające do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Sąd zważył.

Zgodnie z regulacją art. 133 § 1 k.r.o. każdy z rodziców obowiązany jest do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

Zakres świadczeń alimentacyjnych ustawodawca określił w art. 135 § 1 k.r.o., uzależniając go z jednej strony od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego, z drugiej zaś od możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego.

W myśl art. 138 k.r.o. w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego.

Ustalenie czy nastąpiła przedmiotowa zmiana stosunków następuje przez porównanie stosunków obecnych z warunkami i okolicznościami istniejącymi podczas ustalania wysokości poprzednich alimentów. Poprzez zmianę stosunków należy przede wszystkim rozumieć zarówno zmiany w statusie ekonomicznym strony powodowej wynikające z jej usprawiedliwionych potrzeb, jak i zmianę zakresu możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego.

Przez usprawiedliwione potrzeby należy rozumieć te, których zaspokojenie zapewni podmiotowi uprawnionemu do alimentów odpowiedni rozwój fizyczny i duchowy. Będą to zatem nie tylko elementarne potrzeby polegające na zapewnieniu minimum egzystencji lecz również te, których celem jest stworzenie warunków bytowania stosownie do wieku uprawnionego, stanu jego zdrowia i innych okoliczności, których uprawniony nie jest w stanie własnymi siłami sobie zapewnić.

Pojęcia usprawiedliwionych potrzeb nie można przy tym - co jednoznacznie wskazano w orzecznictwie Sądu Najwyższego - odrywać od pojęcia zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Pojęcia te (usprawiedliwione potrzeby uprawnionego i możliwości majątkowe oraz zarobkowe zobowiązanego) w praktyce pozostają bowiem we wzajemnej zależności i obie te przesłanki wzajemnie na siebie rzutują, zwłaszcza przy ustaleniu przez sąd wysokości alimentów (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 października 1969 roku, III CRN 350/69, OSNPG 1970/2/15). Do możliwości zarobkowania poza podstawowym wynagrodzeniem wlicza się ponadto wszelkiego rodzaju premie, nagrody, świadczenia z funduszu socjalnego, dodatki itp. Sąd określając status zarobkowy zobowiązanego nie opiera się wyłącznie na kwotach aktualnie osiąganych dochodów, lecz przede wszystkim sprawdza jego możliwości zarobkowe oraz to czy zostały one w pełni wykorzystane. (orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 1959 roku, III CR 212/58)

Podzielić należy wyrażony w judykaturze pogląd, iż obowiązek alimentacyjny rodziców wobec dziecka nie jest ograniczony przez żaden sztywny termin, a w szczególności – przez termin dojścia przez alimentowanego do pełnoletności. Obowiązek ten nie jest także związany ze stopniem wykształcenia w tym sensie, że nie ustaje z chwilą osiągnięcia przez alimentowanego określonego stopnia podstawowego lub średniego wykształcenia. Jedyną miarodajną okolicznością, od której zależy trwanie bądź ustanie tego obowiązku, jest to, czy dziecko może utrzymać się samodzielnie. Z tej przyczyny w odniesieniu do dzieci, które osiągnęły pełnoletność, brać należy pod uwagę to, czy wykazują chęć dalszej nauki oraz czy osobiste zdolności i cechy charakteru pozwalają na rzeczywiste kontynuowanie nauki. Przeciwne stanowisko prowadziłoby do zahamowywania, a co najmniej znacznego utrudniania, dalszego rozwoju dziecka, a to przez pozbawianie go środków materialnych, niezbędnych do kontynuowania nauki po osiągnięciu pełnoletności, pozostawałoby zatem w sprzeczności ze wspomnianym wyżej podstawowym obowiązkiem rodzicielskim (wyrok SN z 14 listopada 1997 r., III CKN 257/97).

Zaaprobować również należy stanowisko, iż osiągnięcie samodzielności przez dziecko, w rozumieniu art. 133 § 1 k.r.o., zakłada zdobycie przez nie odpowiadających jego uzdolnieniom i predyspozycjom kwalifikacji zawodowych. Rodzice winni zatem łożyć na utrzymanie i wykształcenia także pełnoletniego dziecka, zdobywającego kwalifikacje zawodowe, odpowiadające jego uzdolnieniom i predyspozycjom. Warunkiem jest tylko, by był to czas rzeczywistej nauki (por. wyrok SN z 26 listopada 1998 r., I CKN 898/97).

Przechodząc do oceny wysokości zgłoszonego roszczenia alimentacyjnego wskazać należy, iż powódka zdołała wykazać, iż nie jest w stanie samodzielnie się utrzymać, a na płaszczyźnie usprawiedliwionych potrzeb powódki nastąpiła istotna zmiana.

Po pierwsze należy wskazać na długi okres od ostatniego ustalenia raty alimentacyjnej – powódka miała wówczas 8 lat i była uczennicą szkoły podstawowej; obecnie jest studentką i dorosłą kobietą.

Niewątpliwie usprawiedliwione potrzeby powódki znacznie wzrosły od czasu zasądzenia ostatnich alimentów, co zostało przez stronę powodową należycie wykazane w postępowaniu dowodowym. Powódka ma obecnie 19 lat i studiuje na uczelni wyższej poza swoim dotychczasowym miejscem zamieszkania. Koszty jej utrzymania ustalono na poziomie nie niższym niż 2500 zł miesięcznie. Powódka nie posiada żadnego majątku. Nie jest w stanie samodzielnie się utrzymać. Konieczne jest przy tym wskazanie, że ze względu na wiek powódki osobiste starania o jej wychowanie i opiekę są już niemalże wykluczone. Rodzice powinni zatem - każdy według własnych możliwości - przyczyniać się do zabezpieczenia potrzeb materialnych córki.

Sąd uznał, że ogólne koszty utrzymania powódki wykazane w toku postępowania dowodowego w przeważającej mierze nie należą do wygórowanych i odpowiadają rzeczywistym potrzebom osób w jej wieku, przy uwzględnieniu jego aktualnej sytuacji życiowej oraz obecnych cen towarów i dóbr konsumpcyjnych.

Odnosząc się z kolei do możliwości zarobkowych i majątkowych pozwanego wskazać należy, że Sąd miał na uwadze, iż pozwany pracuje zarobkowo, otrzymując z tego tytułu wynagrodzenie rzędu 4000 zł netto miesięcznie, a także dodatki i premie. Natomiast koszty utrzymania dzieli z partnerką z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe.

Matka powódki pracuje zawodowo jako nauczyciel. Jej możliwości zarobkowe również są na stosunkowo wysokim poziomie, podobnie jak w przypadku pozwanego. Pomimo tego jednak ponosi obecnie większość kosztów utrzymania córki, a dotychczas ustalone alimenty nie pozwalają na zabezpieczenie wszystkich usprawiedliwionych potrzeb powódki.

Ustalając ratę alimentacyjną w wysokości po 1350 zł miesięcznie na rzecz powódki Sąd kierował się zasadą równiej stopy życiowej oraz tym, aby alimenty pozostawały w korelacji z możliwościami majątkowymi i zarobkowymi rodziców powódki – art. 135 § 1 k.r.o. Dzieci, również pełnoletnie dzielą bowiem stopę życiową rodziców. Oznacza to, że ich usprawiedliwione potrzeby mogą być zaspokojone w takim stopniu, w jakim, przy należytym wykorzystaniu możliwości zarobkowych, są w stanie uczynić to ich rodzice. Podkreślenia wymaga fakt, że żądana przez powódkę kwota alimentów (1600 zł) przekracza jej usprawiedliwione potrzeby wykazane w toku postępowania oraz możliwości majątkowe i zarobkowe pozwanego.

Obowiązkiem pozwanego jako ojca jest przyczynianie się do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb powódki poprzez dostarczanie jej środków utrzymania. Kwota pozostająca do dyspozycji pozwanego pozwala na partycypowanie w kosztach utrzymania powódki w dużo wyższym zakresie niż dotychczas. Pozwany jest w stanie przyczynić się do usprawiedliwionych kosztów utrzymania powódki w wysokości po 1350 zł miesięcznie. Całokształt ustalonych okoliczności dał podstawy, aby sądzić, iż tak ustalona kwota alimentów leży w granicach możliwości zarobkowych i majątkowych pozwanego oraz nie spowoduje po jego stronie uszczerbku w usprawiedliwionych dobrach własnych.

Reasumując zatem wszystkie powyższe ustalenia faktyczne i rozważania prawne uznać należy, że żądanie strony powodowej w przedmiocie podwyższenia alimentów wymaga w dużej części uwzględnienia. Mając na uwadze powyższe Sąd na mocy art. 133, 135 i 138 k.r.o. orzekł jak w punkcie 1 wyroku, uwzględniając żądanie strony powodowej do kwoty po 1350 zł miesięcznie, począwszy od 19 września 2022 roku. W pozostałej części powództwo oddalono.

O odsetkach na wypadek opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat alimentacyjnych orzeczono w myśl przepisu art. 481 § 1 i 2 k.c., natomiast o natychmiastowej wykonalności punktu 1 wyroku orzeczono na mocy art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c. Ponadto, zgodnie z art. 1082 k.p.c. nadano z urzędu klauzulę wykonalności odnośnie punktu 1 uzasadnianego wyroku.

Mając zaś na względzie wynik postępowania w niniejszej sprawie, a także treść art. 98 k.p.c. w zw. z art. 100 k.p.c., to, że powódka utrzymała się w swoim żądaniu w 87 %, zasądzono od pozwanego na rzecz powódki kwotę 1404 zł tytułem zwrotu części kosztów postępowania (koszty zastępstwa procesowego, których wysokość ustalono uwzględniając stawki opłat za czynności adwokackie przewidziane w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie).

Na mocy art. 98 k.p.c. i art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 390 zł tytułem części opłaty, od uiszczenia której strona powodowa była zwolniona z mocy prawa, odstępując od obciążania strony powodowej kosztami procesu – powódka nie ma własnego majątku, ani dochodów.