Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Rybniku

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 26 kwietnia 2021r.

Sąd Rejonowy w Rybniku Wydział IV Rodzinny i Nieletnich

w składzie następującym:

Przewodniczący: sędzia SR Katarzyna Rybczyńska

Protokolant: Dorota Krupińska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2021r. w R.

sprawy z powództwa małoletniego K. W. reprezentowanego przez matkę E. W.

przeciwko C. Z.

o podwyższenie alimentów

1)  zasądza od pozwanego C. Z. na rzecz małoletniej powoda K. W. alimenty w kwocie po 1 000 zł (jeden tysiąc złotych) miesięcznie płatne z góry począwszy od 18 czerwca 2020 roku, do dnia 20-go każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, do rąk matki małoletniego powoda E. W., a to w miejsce alimentów zasądzonych na rzecz małoletniego powoda mocą wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Raciborzu z 25 września 2009 roku w sprawie o sygnaturze akt III RC 129/08;

2)  w pozostałej części powództwo oddala;

3)  zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej 1800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu części kosztów zastępstwa procesowego;

4)  nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sąd Rejonowy w Rybniku – 470zł (czterysta siedemdziesiąt złotych) tytułem części kosztów postępowania;

5)  odstępuje od obciążania strony powodowej kosztami procesu;

6)  wyrokowi w punkcie pierwszym nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt: IV RC 209/20

UZASADNIENIE

Małoletni powód działający przez matkę E. W. domagał się podwyższenia alimentów zasądzonych od pozwanego wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w Raciborzu z 25 września 2009 roku w sprawie o sygn. akt III RC 129/08 z kwoty po 500 zł miesięcznie do kwoty po 1500 zł miesięcznie.

W uzasadnieniu pozwu podano, że od czasu poprzedniego ustalenia alimentów nastąpiła istotna zmiana uzasadniająca ich podwyżkę. Wzrosły potrzeby małoletniego w zakresie wyżywienia, wydatków szkolnych i zajęć sportowych. Powód bardzo szybko rośnie co stwarza potrzebę częstej wymiany odzieży i obuwia. W związku z nauką zdalną zaistniała potrzeba zakupu nowego laptopa dla powoda gdy dotychczasowy nie spełnia wymogów technicznych. Powód pozostaje na utrzymaniu matki, której miesięczne dochody nie wystarczają na pokrycie jego kosztów utrzymania. Pozwany poza przekazywanymi alimentami nie partycypuje dodatkowo w kosztach utrzymania powoda. Nie przekazuje powodowi prezentów rzeczowych ani nie utrzymuje z nim kontaktu (k. 3-6).

Pozwany w odpowiedzi na pozew uznał żądanie do kwoty po 600 zł miesięcznie a w pozostałym zakresie wniósł o jego oddalenie.

Wskazał, że z uwagi na aktualną sytuację majątkową nie jest w stanie łożyć alimentów w kwocie ponad 600 zł miesięcznie. Pozwany z tytułu pracy zarobkowej osiąga dochody w wysokości ok. 2500 zł netto miesięcznie. Powyższa kwota nie pozwala pozwanemu na pokrycie w całości własnych kosztów utrzymania dlatego też mieszka z rodzicami, którzy wspierają go finansowo. Nadmienił również, że matka małoletniego powoda osiąga minimalnie wyższy dochód z tytułu pracy zarobkowej. Jednocześnie pozwany podjął starania nawiązania kontaktu z małoletnim powodem co jednak nie spotkało się z aprobatą syna (k. 50-51).

W toku postępowania jurysdykcyjnego strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska procesowe (k. 97, k. 122v).

Sąd ustalił.

Powód K. W., ur. (...) jest synem E. W. i C. Z..

Ostatnie alimenty na rzecz powoda zostały ustalone mocą wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Raciborzu z 25 września 2009 roku w sprawie o sygn. akt III RC 129/08 na kwotę po 500 zł miesięcznie.

W dacie ustalenia alimentów powód miał 3 lata. Mieszkał wraz z matką. Nie uczęszczał do przedszkola. Był ogólnie zdrowy, oczekiwał na wizytę u kardiologa dziecięcego. Koszt wyżywienia i zakupu odzieży wynosił 400 zł miesięcznie, a lekarstw ok. 100 zł miesięcznie.

Matka powoda nie pracowała zawodowo, była zarejestrowana jako osoba bezrobotna. Otrzymywała świadczenia rodzinne w ramach pomocy społecznej oraz alimenty na rzecz powoda i dwójki starszych dzieci. Posiadała zadłużenie wobec Urzędu Skarbowego w wysokości ok. 8000 zł.

Pozwany początkowo prowadził działalność gospodarczą. Z tytułu prowadzonej działalności powstało znaczne zadłużenie, gdyż pozwany nie regulował składek na rzecz ZUS. Następnie podjął pracę w centrum handlowym (...) w R. jako pracownik działu przyjęcia towaru. Po 10 – ciu dniach zatrudnienia rozwiązano z pozwanym umowę o pracę.

Obecnie powód ma 14 lat. Jest uczniem VIII klasy szkoły podstawowej. Chciałby w przyszłości kontynuować edukację w liceum o profilu matematyczno – biologicznym z oddziałami dwujęzycznymi. Planuje uczęszczać na korepetycje z matematyki i fizyki. Koszt 1,5 godziny korepetycji wynosi 75 zł. Powód na próbnym egzaminie ósmoklasisty z języka polskiego uzyskał 60% możliwych do zdobycia punktów. Przed pandemią uczęszczał regularnie na basen. Ogólnie jest zdrowy, nie przyjmuje na stałe żadnych leków. Powód znajduje się w fazie intensywnego wzrostu, ma 173 cm wzrostu. Dwa razy do roku konieczna jest zmiana garderoby. Mieszka z matką i starszą siostrą. Powód nie ma komputera ani laptopa, w celu realizacji nauki zdalnej korzysta ze smartfona.

Miesięczne wydatki powoda przedstawia się następująco:

- wyżywienie ok. 533 zł (1.600 : 3 osoby w gospodarstwie domowym),

- kieszonkowe 50 zł,

- odzież, obuwie 200 zł,

- kosmetyki i środki czystości 40 zł,

- pomoce naukowe 50 zł,

- wycieczki, zbiórki szkolne ok. 80 zł,

- doładowanie telefonu 30 zł,

- lekarstwa, witaminy, wizyty stomatologiczne 100 zł,

- basen 50 zł,

- udział powoda w kosztach mieszkaniowych 524 zł (1572 zł : 3 osoby w gospodarstwie domowym),

Łącznie: ok. 1660 zł.

W ubiegłe wakacje z powodu zagrożenia epidemicznego powód nigdzie nie wyjechał. Poprzednio był z matką na wakacjach w Chorwacji, a koszt pobytu wyniósł ok. 2500 zł na trzy osoby. Dwa lata temu powód wyjechał z matką do G. na 1,5 tygodnia. Koszt wyjazdu wyniósł ok. 1600 zł na dwie osoby. W 2016 roku powód wyjechał na rekolekcje ministranckie, których koszt wraz z garderoba wyniósł ok. 700 zł. Powód otrzymał na zakup podręczników w wysokości 300 zł. Pozostałe koszty „wyprawki” szkolnej wyniosły ok. 300 zł. Powód nie spotyka się z pozwanym ani nie utrzymuje z nim kontaktu.

Matka powoda E. W. jest zatrudniona w Urzędzie Miasta R. na stanowisku gońca w pełnym wymiarze czasu pracy. Jej średnie miesięczne wynagrodzenie zasadnicze wynosi 2300-2400 zł netto. Ponadto przysługuje jej tzw. „13- sta pensja” oraz premie kwartalne o zróżnicowanej wysokości. Od pięciu miesięcy przebywa na zwolnieniu lekarskim. Poprzednio pracowała jako kierowca komunikacji miejskiej przez 10 lat za wynagrodzeniem 1800 zł netto miesięcznie. W sierpniu 2020 roku w wyniku przepracowania 20 lat otrzymała jubileuszową w wysokości 75% wynagrodzenia, co wyniosło ok. 2112,50 zł netto. W marcu 2021 roku wypłacono jej dodatkowe wynagrodzenie roczne za 2020 rok w wysokości 1928,34 zł netto. Poza powyższym wynagrodzeniem nie osiąga innych dochodów. Jest właścicielką samochodu osobowego z 2000 roku. Ponadto posiada na własność działkę rolną położoną w R. o powierzchni 700 m ² oraz działkę w P. przeznaczoną na cele inwestycyjne o powierzchni 2700 m ², którą otrzymała w drodze darowizny od ojca w kwietniu 2015 roku. Z tytułu sprzedaży ww. działki inwestycyjnej domaga się kwoty 350 000 zł. Odmówiono jej wypłaty świadczenia z tytułu renty rodzinnej, gdyż ojciec starszej córki pracował za granicą lecz nie była to praca w ramach kontraktu. Złożyła ponowny wniosek o przyznanie renty rodzinnej. Od 3 lat mieszka wraz z powodem i dorosłą córką w wynajmowanym mieszkaniu. Miesięczne koszty mieszkaniowe wynoszą: czynsz (woda + ogrzewania) 1018 zł, odstępne 200 zł, prąd 117 zł, gaz 22 zł, telewizja (...) 119 zł, wywóz śmieci 288 zł na kwartał/ 96 zł miesięcznie, tj. łącznie: 1572 zł.

Pozwany ma obecnie 47 lat. Posiada wyuczony zawód zegarmistrza, a ponadto doświadczenie w pracy zaopatrzeniowca i obsługi magazynu. Pozwany choruje na nadciśnienie tętnicze. Ma podwyższony poziom cholesterolu oraz dolegliwości kolan. Nie posiada orzeczenia o niepełnosprawności.

Poza powodem nie ma nikogo na swoim utrzymaniu.

Jest zatrudniony w (...) Sp. z o.o.” na stanowisku pracownika magazynowego, operatora wózka jezdniowego w pełnym wymiarze czasu pracy. Jego średnie miesięczne wynagrodzenie zasadnicze wynosi 2800-2900 zł netto (łącznie z premią uznaniową wypłacaną co miesiąc). W okresie od marca 2020 doku do lutego 2021 roku pozwany osiągnął łączne wynagrodzenie w wysokości 38.284,82 zł netto. Pozwany dojeżdża do pracy samochodem. Odległość w jedną stronę wynosi ok. 35 km. Poza wynagrodzeniem za pracę nie osiąga innych dochodów. Korzysta z pomocy finansowej swoich rodziców. Nie posiada żadnych oszczędności. Pozwany jest właścicielem działki położonej w K. o powierzchni 9 arów, na której 4 lata temu wybudował dom o powierzchni ponad 100 m ². Koszt budowy domu jednorodzinnego wyniósł ok. 200 000 – 250 000 zł. Pozwany zaciągnął zobowiązanie kredytowe w wysokości ok. 30 000 zł na wykończenie domu m.in. zakup okien; miesięczna rata wynosi 350 zł miesięcznie. Pozostałą część budowy domu pozwany sfinansował z oszczędności z pracy w Holandii (w wysokości ok. 200 000 – 250 000 zł), gdzie pozwany pracował przez 11 lat, zajmując się zaopatrzeniem sklepów spożywczych. Ponadto pozwany zaciągnął kredyt na naprawę samochodu osobowego. Pozwany nie posiada innego majątku. Aktualnie dom pozwanego znajduje się w stanie surowym zamkniętym, gdyż pozwany nie posiada środków na jego wykończenie, lecz płaci podatek od nieruchomości. Pozwany mieszka z rodzicami, a wszelkie wydatki mieszkaniowe są dzielone na trzy osoby.

Miesięczne wydatki pozwanego przedstawia się następująco:

- wyżywienie 500 zł,

- lekarstwa 150 zł,

- odzież i obuwie 250 zł,

- środki czystości i kosmetyki 200 zł,

- telefon 120 zł,

-paliwo ok. 500 zł,

-udział w kosztach mieszkaniowych 200-250 zł (w sezonie grzewczym) 150 – 180 zł (poza sezonem grzewczym),

- wymiana okularów progresywnych 1500 zł co dwa lata/750 zł rocznie/ 62,50 zł miesięcznie,

- podatek od nieruchomości (na poczet nowego domu) 550 zł rocznie/ ok. 45 zł miesięcznie,

- ubezpieczenie na życie 50 zł,

- naprawy samochodu ok. 1000 zł rocznie/ ok. 83 zł miesięcznie,

Łącznie: ok. 2180 zł.

Pozwany nie interesuje się powodem, nie odwiedza go, nie szuka kontaktu, nie kupuje prezentów. Nie przeznacza dodatkowych kosztów na jego utrzymanie poza ustalonymi alimentami.

Okoliczne Powiatowe Urzędy Pracy dysponują licznymi ofertami pracy odpowiadającymi dotychczasowemu doświadczeniu zawodowemu pozwanego, a to m.in. na stanowisku magazyniera, sprzedawcy, pracownika ogólnobudowlanego lub operatora wózka widłowego za wynagrodzeniem przewyższającym wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Dowód: odpis skrócony aktu urodzenia k. 8, akta o sygn. akt III RC 129/08, umowa o pracę k. 10-11, zaświadczenie komornika sądowego k. 12, potwierdzenie transakcji bankowej k. 13,42-45v, rachunki, faktury k. 14-18,41,117-118 umowa o pracę k. 40,zeznania E. W. k. 97v- 98, zeznania pozwanego k. 98-99, lista ofert pracy k. 101-114v, zaświadczenie o zatrudnieniu k. 116, dokumentacja stomatologiczna k. 119-120, zaświadczenie o dochodach k. 121

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wymienione wyżej dowody przeprowadzone w niniejszej sprawie. Sąd w pełni oparł się na dokumentach zgromadzonych w aktach sprawy, których wiarygodności nie podważano. Zeznania stron zasadniczo w szerokim zakresie korespondowały z pozostałymi dowodami przeprowadzonymi w niniejszej sprawie.

Strony nie składały dalszych wniosków dowodowych, a przeprowadzone postępowanie Sąd uznał za wystarczające do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Sąd zważył.

M. - prawną podstawę rozpoznania żądania pozwu stanowią przepisy art. 133, 135 i 138 k.r.o..

Zgodnie z art. 138 k.r.o. w razie zmiany stosunków, każda ze stron może żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Ustalenie czy nastąpiła zmiana stosunków następuje przez porównanie stosunków obecnych z warunkami i okolicznościami istniejącymi podczas ustalania wysokości poprzednich alimentów. Poprzez zmianę stosunków należy przede wszystkim rozumieć zarówno zmiany w statusie ekonomicznym strony powodowej, wynikające z usprawiedliwionych potrzeb, jak i zmianę zakresu możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego. Należy jednak pamiętać, że górny pułap świadczeń alimentacyjnych będą wyznaczały każdorazowo możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego i to nawet w sytuacji, gdyby nie zaspokajały one w pełni usprawiedliwionych potrzeb uprawnionych (poruszone w wyroku Sądu Najwyższego z 20 sierpnia 1972 roku, III CRN 470/71, Gazeta (...) 1972, nr 9).

Zgodnie z regulacją art. 133 k.r.o. rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Poza powyższym wypadkiem uprawniony do świadczeń alimentacyjnych jest tylko ten, kto znajduje się w niedostatku. Rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się.

Ostatnie orzeczenie w przedmiocie alimentów na rzecz powoda zapadło jedenaście lat temu. Upływ tego okresu na nowo zdefiniował stosunki pomiędzy stronami. Bezspornym jest fakt, iż wraz z naturalnym rozwojem dziecka zwiększają się także jego potrzeby. Wpływ na zmianę kosztów utrzymania stron ma także wzrost cen towarów i usług i jest to okoliczność od nich niezależna. Powód rozpoczął i kontynuuje edukację; niebawem rozpocznie proces rekrutacji do szkoły średniej, chciałby kontynuować naukę w liceum o profilu matematyczno – biologicznym z oddziałami dwujęzycznymi, uczestniczyć w dodatkowych zajęciach pozalekcyjnych, zwłaszcza z fizyki i matematyki i stale poszerzać swoje zainteresowania. Powód zamieszkuje wraz z matką, która w części pokrywa jego bieżące wydatki oraz koszty utrzymania. Niewątpliwie usprawiedliwione potrzeby powoda znacznie wzrosły od czasu kiedy był 3 letnim dzieckiem. Obecnie powód znajduje się w fazie intensywnego wzrostu co stwarza potrzebę częstej wymiany odzieży i obuwia. Z powodu ograniczeń finansowych powód musi żyć oszczędnie. Nie ma własnego komputera ani laptopa, a w celu realizacji nauki zdalnej w okresie epidemii korzysta ze smartfona. W przyszłości powód chce uzyskać dobre wykształcenie i się usamodzielnić, jednak do tego czasu potrzebuje wsparcia finansowego obojga rodziców. Wskazać należy, że wyliczone powyżej miesięczne koszty utrzymania powoda obejmują tylko podstawowe potrzeby, nie zawierają wydatków np. z tytułu wypoczynku letniego czy zimowego.

Pozwany osiąga stały dochód w łącznej wysokości 2800-2900 zł netto miesięcznie. Wybudował dom za zgromadzone przez lata oszczędności, z których nawet minimalnej części nie przeznaczył na potrzeby syna. Pozwany może również podjąć kroki w celu znalezienia lepiej płatnej pracy. Ustalono bowiem, iż okoliczne Powiatowe Urzędy Pracy dysponują licznymi ofertami pracy odpowiadającymi dotychczasowemu doświadczeniu zawodowemu pozwanego, a to m.in. na stanowisku magazyniera, sprzedawcy, pracownika ogólnobudowlanego lub operatora wózka widłowego za wynagrodzeniem przewyższającym wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę. Sąd ma również na uwadze to, że pozwany poza powodem nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Podkreślić należy, że pozwany nie uczestniczy w jakikolwiek sposób w życiu syna, nie dba o niego, nie czyni prezentów ani nie troszczy się o jego utrzymanie, a rata alimentacyjna przez ponad 11 lat wynosiła 500 zł.

Z tych też względów, na podstawie powołanych przepisów, orzeczono jak w punkcie 1 sentencji. Powyższa kwota pozostaje w zasięgu zobowiązanego i nie spowoduje po jego stronie uszczerbku w usprawiedliwionych dobrach własnych. Ponad kwotę 1.000 zł powództwo oddalono, bacząc na wysokość miesięcznych usprawiedliwionych potrzeb powoda oraz możliwości majątkowe i zarobkowe pozwanego. Sąd wziął także pod uwagę możliwości majątkowe i zarobkowe matki powoda, która również jest zobowiązana do partycypowania w kosztach utrzymania syna. Datę początkową nowego obowiązku ustalono w oparciu o datę wniesienia pozwu.

O odsetkach na wypadek opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat alimentacyjnych orzeczono w myśl przepisu art. 481 § 1 i 2 k.c.. O natychmiastowej wykonalności punktu 1 wyroku Sąd orzekł na mocy art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c..

Z uwagi na wynik postępowania w niniejszej sprawie, Sąd na podstawie art. 98 k.p.c., zasądził od pozwanego na rzecz strony powodowej 1800 (jeden tysiąc osiemset złotych) zł tytułem zwrotu części kosztów zastępstwa procesowego, uwzględniając stawki opłat za czynności adwokatów przewidziane w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dn. 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie ( Dz. U. 2015.1800 ) tj. § 2 pkt 4.

Na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nakazano pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Rybniku kwotę 470 zł tytułem części opłaty od uiszczenia której strona powodowa była zwolniona z mocy prawa.

Bacząc na sytuację ekonomiczną i życiową powoda na podstawie art. 102 k.p.c. odstąpiono od obciążania strony powodowej kosztami procesu.

Rb., 19.05.2021r.

Sędzia Katarzyna Rybczyńska